PODRÓŻ TRANSFORMACYJNA

jacek skrzypczyński inga bieinska

Bohaterowie alegoryczni lubią podróże. Droga ich zmienia. Bardzo często skarb, którego szukają, zakopany jest pod progiem ich własnego domu, ale to właśnie podróż sprawia, że są w stanie docenić jego wagę.

Coaching też daje możliwość takiej podróży. Od siebie do siebie pełniejszego, z poszerzoną perspektywą. Ale co po coachingu?

Może odrobinę poezji?

There is a door I want to pass through

and you’ve offered

to hold it open so I can stand

and look at the distant land

(Są drzwi przez które chcę przejść

a ty zaproponowałeś

że je przytrzymasz żebym mogła

stanąć i patrzeć na odległy ląd)

Obiecuje w swoim wierszu Ann Betz. Jacek Skrzypczyńskim wraz z Ann napisał i wydał niezwykły tomik poezji: Coaching the Spirit. Poems of Transformation. Niezwykły z powodu wypływającej z niego obietnicy przemiany. Iluminacji. Niczym poetycka inicjacja głos obu coachów przeprowadza czytelnika po różnych stadiach samopoznania. Zaproszenie. Kwestionowanie. Uznanie. Uniesienie. Świętowanie. Jedność.

W wierszu Dream River (który odczytuję trochę jako genezę tego tomu i pracy nad nim) autorzy zapraszają:

Join me at this river and dream

(Przyłącz się do mnie nad rzeka i marz)

Wejdź ze mną w ten proces. Wejdź do tej rzeki. Zobacz, na co Ciebie stać. Kim naprawdę jesteś.

Rzeka jest symbolem podświadomości, poznania, zejścia w głąb. Woda i jej przepływ uosabiają inny stan świadomości. Możliwości jest wiele, ale i tak czytający nada rzece swoje znaczenie. Mnie osobiście przytomna tę z mojego dzieciństwa i ta reminiscencja przywołuje dziecięcą otwartość na każdy przejaw świata.

W tym tomiku współudział w czytaniu, nadawaniu znaczeń, dekodowaniu metafor jest kluczowy. Uczestniczenie w procesie przejścia. Czytanie daje poczucie zmiany wewnętrznej, a poezja ma jeszcze dodatkowo pobudzić do refleksji nad istotą życia. Nie na darmo ostatnia część nosi tytuł  Oneness – jedność. Ideałem transformacji jest człowiek spójny, szczęśliwy, spokojny, żyjący tą właśnie chwilą.

Ma to sprawić samo czytanie?

Ale przecież można czytać na wiele sposobów. Po kolei. Przypadkowo. Można medytować nad poszczególnymi fragmentami. Można zakreślać wersy na później. Autorzy zostawili nawet kilka stron na prywatne notatki czytelników.

How much do we allow ourselves to hear of the uneven symphony of each and every moment?

( Na ile pozwalamy sobie słuchać brzmienie nieregularnej symfonii każdej chwil?)

W każdym miejscu Jacek i Ann zwracają uwagę na emocjonalne przeżywanie. Uważność na naturę i siebie samego przeplata sie tutaj z głębokim doznaniem świata – poprzez ból, zachwyt i poprzez miłość. Wystarczy usiąść w ciszy, bez ruchu i doświadczać (sit quiet be still this is All there is, pisze poeta).

Czytanie poezją pomaga dotrzeć do miejsca spokojnego, a jednocześnie przepełnionego miłością.

The pain told me to write (…) and this, I believe, saved my life( Ból kazał mi pisać (…) i to ocaliło mi życie), napisał we wstępie Jacek Skrzypczyński. I ja mu wierzę. Pisanie ocala, ale czytanie pomaga żyć pełniej.

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii coach, Coaching, Poezja i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s